bifurcate 1) dogalidan; 2) dogal Fr.: 1) bifurquer; 2) à deux branches
Etymology (EN): M.L. bifurcatus, from L. → bi- “two,”
Etymology (PE): Dogalidan, from Gilaki dogal “fork, two-branched,” cf. Tabari
dekal, dokkal, doqâla,
from do, → two, + gal, kal “branch, part,”
cf. Kurd. (Kurmanji) kar “part, piece,” cognate with Pers. kârd
“knife,” (+ *niš-) nišgarda “cobbler’s knife;” Mid.Pers.
kârt “knife,” karēnītan, karītan “to cut,” |