An Etymological Dictionary of Astronomy and Astrophysics

English-French-Persian

فرهنگ ریشه‌شناختی اخترشناسی-اخترفیزیک

Homepage  Preliminaries  Abbreviations  Acknowledgments  References 
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
bound
  ۱) بندیده؛ ۲) کران  
1) bandidé; 2) karân
Fr.: lié; lien  
  1. (adj.) Tied, confined by bonds. → bound cluster, → bound charge, → bound system.
  2. (n) a boundary; a limit.

See also: 1) p.p. of → bind. 2) → boundary.